Java EE 6 Application ως Client για το web service Μη Φυσικών Προσώπων της ΓΓΠΣ

Με αφορμή την πρόσκληση του κ. Σπινέλλη για κατάθεση παραδειγμάτων χρήσης του web service Μη Φυσικών Προσώπων και έχοντας λίγο χρόνο το ΣΚ αποφάσισα να γράψω μία μίνι εφαρμογή για το σκοπό αυτό.
Το maven project που ετοίμασα (http://code.google.com/p/gsisclient) χρησιμοποιεί τις παρακάτω τεχνολογίες
- Java EE 6
- JSF 2
- XHTML
- PrimeFaces 2.2.1

Το παράδειγμα (.war ) έχει δοκιμαστεί με επιτυχία σε GlassFish 3.1 αλλά λογικά θα τρέχει σε όποιον Application Server υποστηρίζει Java EE 6. ( Υπάρχει διαθέσιμο για download στο : http://gsisclient.googlecode.com/files/gsisclient.war )

Για να εκτελεστεί σωστά πρέπει να υπάρχει το http://gsisclient.googlecode.com/files/RgWsBasStoixNSoapHttpPort.wsdl στο root του C: Εναλλακτικά μπορείτε να το αντιγράψετε όπου επιθυμείτε αλλά θα πρέπει να γίνουν οι κατάλληλες τροποποιήσεις στον κώδικα.
Το παραπάνω δε θα χρειάζονταν αν υπήρχε το σωστό location στο αρχικό WSDL. ( https://www1.gsis.gr/wsgsis/RgWsBasStoixN/RgWsBasStoixNSoapHttpPort?wsdl )
Μετά το deployment στον Application server η μινι-εφαρμογή "τρέχει" στο context /gsisclient 
Ένα printscreen μπορείτε να βρείτε στο : http://gsisclient.googlecode.com/files/gsisclient.png
Τέλος εκτός από την αναζήτηση και προβολή των στοιχείων με βάση το ΑΦΜ, το παράδειγμα περιλαμβάνει και έλεγχο εγκυρότητας ΑΦΜ. Μέσα στον κώδικα υπάρχουν τα κατάλληλα Unit Tests για όλες τις κρίσιμες μεθόδους.

Το δημοψήφισμα και ο Top Chef

Εχθές (01/11/2011) , ο κ.κ. Πρωθυπουργός της χώρας ανακοίνωσε μεταξύ άλλων τα διλήμματα που σκέφτεται να θέσει στον ελληνικό λαό.
- ΝΑΙ ή ΟΧΙ στη νέα δανειακή σύμβαση
- ΝΑΙ ή ΟΧΙ στην Ευρωπαϊκή Ένωση
- ΝΑΙ ή ΟΧΙ στο Ευρώ.

Πολλά θα μπορούσε να σχολιάσει κάποιος ειδικά για τα δύο τελευταία και σίγουρα οι πολιτικοί και οικονομικοί αναλυτές έχουν ήδη ξεκινήσεις τις δικές τους εκτιμήσεις.
Η παρακάτω μικρή ιστορία ωστόσο ταιριάζει απόλυτα στα παραπάνω:

Υπήρχε κάποτε ένας μέτριος σεφ. Ήξερε να μαγειρεύει μερικά φαγητά και κυρίως είχε τη στήριξη του πατέρα του σε ότι και να έκανε. Ο πατέρας του κάποια στιγμή έφυγε από τη ζωή και ο σεφ έμεινε μόνος του. Με κάποιο μαγικό τρόπο ( ελλείψει άλλου συναγωνιστή μάλλον ) ανακηρύχτηκε master / top chef και οι μετοχές του ανέβηκαν κατακόρυφα. Όλοι ήθελαν να δοκιμάσουν τα φαγητά του. Μία μέρα αποφάσισε να ακολουθήσει μία συνταγή για ένα φαγητό με την οποία ήταν όλοι αντίθετοι και δεν την ήθελαν. Η συνταγή αυτή ήταν τόσο αλλοπρόσαλλη που ακόμα κι ένας junior chef ήξερε ότι θα ήταν σκέτη αποτυχία. Παρόλα αυτά και παρά τις έντονες αντιδράσεις αυτών που θα έτρωγαν το φαγητό ο Master Chef συνέχισε ακάθεκτος χωρίς να ακούει τις φωνές διαμαρτυρίας και να ζητάει την άποψη. Το φαγητό ψήνονταν αργά και βασανιστικά στο φούρνο και 10' πριν το βγάλει ο master chef αποφάσισε να "ακούσει" τους "διαμαρτυρόμενους". Τους θέτει λοιπόν το εξής ερώτημα:
- Θέλετε να βγάλω το φαγητό και να το φάτε ή να το αφήσω να καεί και να μην έχετε να φάτε τίποτα;

Μαζί με το παραπάνω ερώτημα τους θέτει και άλλα δύο εξίσου "σημαντικά".

- Θέλετε να πετάξουμε το φούρνο που αγοράσαμε πριν από 7 χρόνια και να πάρουμε πίσω τον παλιό μας;
- Θέλετε να διακόψουμε τη σύμβασή μας με τη ΔΕΗ και να χρησιμοποιούμε άλλες παροχές ενέργειας;

Καλή μας όρεξη!

Ήρθαν τα Χριστούγεννα και η Πρωτοχρονιά

1.11.11 σήμερα... η πρώτη ημέρα του Νοεμβρίου και νομίζω ότι πλέον πρέπει να επισπεύσουμε τον ερχομό των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς. 'Άλλωστε τα πρώτα "εποχιακά" καταστήματα ήδη έχουν ανοίξει τις πόρτες τους για ψώνια τέτοιου είδους πριν την παρέλαση ( που δεν έγινε ).

Λέγοντας Χριστούγεννα δεν εννοώ φυσικά όλες αυτές τις αμερικανο συνήθειες που όλοι μας ( πρώτος εγώ ) ακολουθούμε πιστά τα τελευταία χρόνια. Έχουν βέβαια και αυτές τη χάρη τους, κυρίως για τα παιδιά και όντας πατέρας δεν έχω σκοπό να τις σταματήσω φέτος. Και δένδρο θα στολίσουμε και κάλτσες στο τζάκι θα βάλουμε και από όλα θα έχει ο μπαξές.

Πάνω από όλα όμως πιστεύω ότι ειδικά φέτος, χρειάζεται να μπούμε όλοι μας πιο νωρίς στο κλίμα των Χριστουγέννων.  Από σήμερα αν γίνεται.... και ας το κρατήσουμε ( το κλίμα ) για δύο μήνες... Το πνέυμα αυτών των γιορτών αφορά πρωτίστως την αγάπη, τη συμφιλίωση, τη βοήθεια προς το συνάνθρωπο. Ας προσπαθήσουμε λοιπόν να μοιράσουμε απλόχερα την αγάπη μας για τους επόμενους δύο μήνες τουλάχιστο... δεν είναι λίγο... το 1/6 του έτους. Ας ξεχάσουμε εμπάθειες, αντιπάθειες, προσωπικές διαφορές,"έχθρες" από τώρα μέχρι να μας έρθει με το καλό το 2012. Ας έρθουμε πιο κοντά στην οικογένειά μας, τα παιδιά μας, τα αδέρφια μας, τους φίλους μας ή όποιους θεωρούμε δικούς μας ανθρώπους. Ας βοηθήσουμε στο μέτρο που μπορούμε αυτούς που το έχουν πραγματικά ανάγκη και είμαι βαθιά πεπεισμένος ότι κάτι θα αλλάξει μέσα μας αλλά και στην κοινωνία μας. Τα λαμπάκια, τα φωτάκια και οι στολισμοί έρχονται για να μας υπενθυμίσουν τη γιορταστική ατμόσφαιρα, αλλά πρίν από αυτά ας φωτίσουμε εμείς πρώτα την καρδιά μας και μετά τον συνανθρώπων μας και ίσως όλα τα υπόλοιπα μας φανούν διαφορετικά.

Ήρθαν τα Χριστούγεννα λοιπόν και η Πρωτοχρονιά!!!

Πες την... κι ας μη σε ακούσει κανείς!!

Ένα πράγμα που δεν αντέχω, είναι η αγένεια. Και ιδιαίτερα απο καταστηματάρχες, περιπτεράδες, ταξιτζήδες, και επαγγελματίες τέλος πάντων που σκοπός τους είναι να σε εξυπηρετήσουν. Πας να πάρεις τσιγάρα στο περίπτερο, και είναι ο περιπτεράς εκεί, μέσα απο το μικρό παραθυράκι του, με την άσπρη φανέλα του και τη μικροσκοπική τηλεόραση, με κάτι μούτρα μέχρι το πάτωμα και βλέμμα «Δεν μας χέζεις κι εσύ». «Καλημέρα» του λες, σε κοιτάει σαν βόδι. Ζητάς τα τσιγάρα σου, στα δίνει, πληρώνεις, «Ευχαριστώ πολύ» του λες, συνεχίζει να σε κοιτάει σαν βόδι. Σκέφτεσαι πως μάλλον είναι μουγκός ο άνθρωπος, και τσάμπα έχεις αρχίσει να σιχτιρίζεις απο μέσα σου. Για να το επιβεβαιώσεις επιλέγεις να τον ρωτήσεις για κάτι «πόσο κάνει». Διαλέγεις βέβαια κάτι που να κοστίζει περισσότερο απο 10 ευρώ αλλιώς θα στο δείξει με τα δάχτυλα, και σε κάθε περίπτωση αποφεύγεις να ρωτήσεις για κάτι που κοστίζει ακριβώς ένα ευρώ γιατί είναι ικανός να στο δείξει με το μεσαίο δάχτυλο. «Πόσο κάνει το περιοδικό 'Φίλοι του χαρταετού';» (Όχι το πρώτο τεύχος που είναι σε τιμή γνωριμίας, το δεύτερο που πλέον έχουμε παραγνωριστεί). «Εικοσιτρήα ευρώ» λέει κοφτά, και αναρωτιέσαι πως κατάφερε να κάνει ορθογραφικό λάθος στον προφορικό λόγο, και μάλιστα σε φωνήεν. Αφού λοιπόν μπορεί να μιλήσει, γιατί είναι τόσο δύσκολο να χρησιμοποιεί κατά καιρούς τις τρεις λεξούλες «καλημέρα, ευχαριστώ, παρακαλώ»;? Το ίδιο συμβαίνει και για πολλούς ταξιτζήδες, που ανοίγουν το στόμα τους μόνο για να πουν «σιγά τη μπόρτα». Ούτε που πας δεν σε ρωτάνε, αν δεν μιλήσεις θα ξεκινήσει και θα σε πάει όπου γουστάρει αυτός.

Αλλά ακόμα πιο πολύ μου τη δίνουν οι γείτονες που δεν απαντάνε όταν λες μια καλημέρα. Πόσο γαϊδούρι μπορεί να είσαι, για να σε χαιρετάει ένας άνθρωπος και να μην γυρίζεις καν να τον κοιτάξεις;? Εντάξει, ο ταξιτζής μπορεί να έτυχε σε άσχημη μέρα, να είχε τα δικά του, να δούλευε όλο το βράδυ, οτιδήποτε. Σε όλους τυχαίνει να μας πάει στραβά μια μέρα και να μη γουστάρουμε να μιλήσουμε σε άνθρωπο. Μπορούμε όμως να λέμε μια καλημέρα όταν συναντάμε τον γείτονα καθημερινά στο δρόμο, στο ασανσέρ, στην είσοδο. Δεν θα μας πέσει ο κώλος. Τυχαίνει πολλές φορές να πω καλημέρα σε κάποιον άγνωστο που έτυχε να μπούμε μαζί στο ασανσέρ της πολυκατοικίας μου, και να με κοιτάξει με απορία λες και τον ρώτησα για μεντεσέδες. Ελάχιστοι είναι αυτοί που θα χαμογελάσουν ευγενικά μόλις σε δουν και θα σε χαιρετήσουν, ακόμα κι αν δεν σε ξέρουν.

Χαμογελάστε λοιπόν στους γύρω σας, και πείτε μια καλημέρα. Σίγουρα θα τους ανεβάσετε τη διάθεση αλλά και τη δική σας. Έχουμε καταλήξει να μένουμε για χρόνια στην ίδια γειτονιά και να μην έχουμε ανταλλάξει κουβέντα. Ο κόσμος έχει ανάγκη απο καλοσύνη, ευγένεια, γενναιοδωρία, ευαισθησία. Ας ξεκινήσουμε απο τα βασικά λοιπόν, απο ένα χαμόγελο και μια καλή κουβέντα.

Πηγή : http://www.syrtari.gr/758/social/say-goodmoring

Καλημέρα!

Στο μονοπάτι σαν θα βγεις

μιας ανοιξιάτικης αυγής

να μη ξεχάσεις να της πεις

μια καλημέρα της ζωής

Μια καλημέρα είναι αυτή

πεσ' την κι ας πέσει χάμω

Παλάτια χτίζουν οι θεοί

και μεις πάνω στην άμμο

Με τα χαράματα σαν βγεις

από την πόρτα της ζωής

μια καλημέρα να της πεις

κι ας είσαι μόνος μεσ' τη γης

Στίχοι: Δημήτρης Χριστοδούλου 

Μουσική: Μάνος Λοΐζος 

Πρώτη εκτέλεση: Χαρούλα Αλεξίου

Ο Steve και η αδικία...

"Έφυγε" δυστυχώς εχθές τα χαράματα όπως όλοι γνωρίζουμε ο συν-ιδρυτητής της Apple , Steve Jobs. Όλα τα media ( παραδοσιακά και social ) καθώς και εκατομμύρια κόσμου "θρήνησε" για την απώλειά του.
Ήταν πράγματι ένας αγωνιστής, ένας οραματιστής ... ένας ιδεολόγος ο οποίος καινοτόμησε τεχνολογικά ουκ ολίγες φορές. Πολλοί θα θέλανε να του έχουν μοιάξει και τον έχουν ως πρότυπο επαγγελματικής πορείας.

Μήπως όμως είναι λίγο υπερβολικά όλα τα παραπάνω;
Αν δεν κάνω λάθος τα Mac δεν έχουν κυριαρχήσει στον κόσμο...  να ναι καλά ο Bill... 
Τα Ipad / iPhone τι μου έχουν προσφέρει στην ουσία; Μπορώ να ζήσω και χωρίς αυτά; Μια χαρά... και δε βλέπω να μου λειπει κάτι... από το απλοικότατο κινητό που έχω!!! Μάλλον στις εταιρίες κινητής προσφέρουν συμβόλαια για Broadband και MBs....

Τι θέλω να πω με τα παραπάνω... Η εικόνα του Steve Jobs γιγαντώθηκε, ίσως και με το χεράκι της Apple, από όλα τα Media στον κόσμο... με αποτέλεσμα να είναι πασίγνωστος... ακόμα και στις πέτρες.. .
Πόσο άδικο όμως ειναι αυτό για χιλιάδες άλλους ανθρώπους που IMHO έχουν προσφέρει πολλά περισσότερα στην ανρθωπότητα; Θα θρηνήσουμε άραγε τους επιστήμονες που βρήκαν το εμβόλιο κατά τον καρκίνο της μήτρας; του μαστού; και εκατοντάδων άλλων εμβολίων; Θα θρηνήσουμε τους γιατρούς χωρις σύνορα που έχουν αφιερώσει τη ζωή τους στο να βοηθούν άλλους ανθρώπους που βρίσκονται ένα βήμα πριν το θάνατο; Θα θρηνήσουμε άραγε όλους αυτούς που πάνω από όλα βάζουν το συνάνθρωπο;

Φυσικά και όχι.... γιατί πολύ απλά... ούτε καν τους γνωρίζουμε

Σε ευχαριστούμε Steve που μας θύμισες την αδικία που επικρατεί στον κόσμο μας!